zondag 29 juli 2018

Time to recharge - aka - traveling through Germany

zondag 29 juli 2018

De vakantie is begonnen. En hoe!!! Het weer is prachtig en nu je zeeën van tijd heb kan je daar ook echt van genieten. Even heerlijk bijkomen van het afgelopen jaar. De eerste twee weken van de vakantie ben ik op vakantie geweest. Samen met mijn ouders en broertje zijn we door Duitsland heen gaan zwerven. Twee weken slapen in een tent, wandelen, lezen, zwemmen, spelletjes spelen, relaxen en -in my case- foto's maken. En met al die foto's volgt een blogje als vanzelf. Ik vertel een beetje wat ik heb gedaan een hoop dat  het niet  een toen deed ik dit en toen bezochten we dat verhaal wordt. I hope u enjoy.



We waren de eerste week in een streek waar veel wijn wordt geproduceerd. Een van de dingen die ik graag wilde doen was hiken door de wijngaarden en door de bergen. Thuis had ik al een route gevonden die aan deze twee eisen voldeed. Dat de hike "doodsangst" heette , daar las ik gewoon overheen. Ach, dacht ik bij mijzelf. Dat zal wel loslopen.

 Het was een prachtige hike van 8 km over een aantal  bergruggen en door wijngaarden. Maar tijdens de hike begrepen we al snel waarom het "doodsangst "heette. Want regelmatig hield het pad op en de enigste manier om door te gaan was om te klimmen. Langs de bergwand was dan een touw gespannen waar je je aan vast kon houden en zo moest je klimmend verder. Super gaaf natuurlijk, alleen mijn moeder was iets minder enthousiast.


In Duitsland is de trein heel goedkoop en vaak is de afstand met de trein veel korter dan met de auto. Dit was ook een vervoersmiddel waar we veel gebruik van hebben gemaakt. Het uitzicht was constant geweldig. En op een ontspannen manier zag je veel van het land zelf. 


Een heerlijke lekkernij in Duitsland is naast schnitzels een vlammkuchen. Dit is vergelijkbaar met een pizza alleen dan veel frisser en lichter op de maag. De vlammkuchen heeft een dunne boden met meestal een laagje crème fraîche en een topping van groente, kaas en iets van vlees. Ontzettend lekker. Naast de vlammkuchen heb ik veel ijsjes en ijskoffie's braadworst, bretsels (preutsers dus) en een heel enkele keer een rosé op. Genieten!!!


We zijn onderweg langs bij veel dorpjes en steden gestopt om te bezoeken . Trier, Triberg, Koblenz, Cochem, Reil, Traben-Trarbach, Hamburg en Bullay. In bijna alle steden zijn we langs de plaatselijke kerk geweest om daarbinnen te kijken. Mijn vader houd van kerkjes en als ik eerlijk ben vind ik ze ook prachtig. De ramen van glas in lood, de muurschilderingen super gedetailleerd. Ontzettend knap hoe mensen vroeger zoiets konden maken.




Naast de kerkjes bezochten we de langste loopbrug van Duitsland. Het was best wel een stuk lopen in de warme zon terwijl ze aan het maaien waren (yay hooikoorts). Maar je kreeg er ook echt iets geweldigs voor terug. Een uitzicht en als je geen hoogtevrees had een diepte waar je overheen liep net alsof je vliegt. Alles in het perspectief van een vogeltje.  


Verder kwam ik in een dorpje dit schattige stelletje tegen en ik kon gewoon niet hier geen foto van maken. De man hielp het vrouwtje telkens met haar rollator omdat deze telkens vast liep in de stenen weg. Zo ontzettend schattig.


We bezochten nog meer kerkjes... Obviously


En ik had het geluk om familie hert op de foto te zetten. Vanaf de camping konden we zo over het dal naar een de weilanden en bergen kijken. Zo kon ik dus deze familie op de foto zetten. Omdat ze aan de overkant in de weiland aan het grazen waren kon ik ze ongestoord fotograferen.  Ons uitzicht was altijd prachtig vanuit de tent. Als het geregend had (niet vaak) waren er dikke mistwolken en anders kon je super ver over het dal heen kijken. Als de zon op kwam waren er verfstrepen door heel de lucht en anders zag je de natuur vol op wakker worden.


Na nog meer kerkjes bezochten wij een bijzondere bron. Dit is namelijk een bron waar water omhoog komt. En vanuit de bron begint een rivier.  Het water was heel blauw en er kwamen telkens belletjes omhoog. Het was er prachtig, heel rustig en stil.  Het voelde zo special, sur-real en sprookjesachtig aan. Dat ik er wel in wilde duiken.


Op de een-na-laatste dag bezochten we de hoogste waterval van Duitsland geweest. Dit vogeltje kwam voor mijn neus even zitten en daar konden we heel even van genieten voordat het weer weg vloog. Het was wel ontzettend warm die dag (32 graden) dus toen we bovenaan kwamen voelde mijn lichaam als een waterval aan. Iets overdreven natuurlijk maar het was serieus warm.


En toen was de laatste avond  aangebroken. Er stond de volgende dag een rit op ons te wachten van negen uur naar huis. Maar eerst zou die nacht de rode maan (ook wel ongestelde maan in Nathans woorden) verschijnen. In 2015 heb ik deze als een keer op de foto gezet maar dit jaar wilde ik het weer proberen. Hij was te zien in Duitsland maar niet echt sterk. Dus de foto's waren niet geweldig gelukt. Wel kreeg ik na wat experimenteren de sterren er prachtig op. Al vind ik zelf. Na doodstil liggen in het gras en proberen mijn vreugdekreten zo stil mogelijk te slaan (buren en kinderen die al slapen) stond ik trots de foto's aan mijn ouders te laten zien. Dit is zeker iets wat ik vaker wil gaan proberen.

En dat was toen alweer de vakantie. Het is weer heerlijk om in je eigen bed te liggen. Toch was de vakantie dit jaar ontzettend snel om. Op naar volgend jaar.

Ga jij nog op vakantie, ben je op vakantie of net als mij net terug? En waar ga (of ben) je heen (geweest)?

Do not forget to stay hydrated!
Lots of love,

Miriam Verkerk

Een reactie posten