zondag 17 juni 2018

Durft te falen

zondag 17 juni 2018


      Durf te falen.
      Verlies eens de strijd.
      Streef niet naar perfectie.
      Omarm je kwetsbaarheid.

      Durf te falen.
      Verlies eens de strijd.
      Streef niet naar perfectie.
      Omarm je kwetsbaarheid.

Deze tekst kwam ik laatst tegen. Het raakte mij. Die dag nog was ik gestressed omdat ik bang was om een 7 te krijgen. Als dit zou gebeuren zou ik net geen 8 gemiddeld meer staan.  Dus ik moest op een of andere manier een 8 en liever nog een 8.5 krijgen. Zodat ik een 8 bleef staan. Nu vraag je je  waarschijnlijk af, waarom? Ik zal het proberen uit te leggen maar alvast een spoiler, het is krankzinnig en ik ben raar. 

Dus aan het begin van dit schooljaar besloten ik dat ik cum laude wilde slagen. Iets wat ik op mijn vorige school op 0,2 punten niet heb behaalt. Ik zag dit als falen en besloot op mijn volgende school wel cum laude te slagen. Daarom wilde ik een 8 halen zodat ik een 8 gemiddeld zou blijven staan om cum laude te kunnen slagen. Wat er gebeurde was dat ik een 8,5 kreeg. En met een gemiddelde van 8,5 voor het vak software, het hoogste gemiddelde van al zijn klassen, krijg ik komende vrijdag iets. Hij had aan het begin van het jaar belooft dat degene met het hoogste cijfer een cadeau ter waarde van 300 euro zou krijgen aan het einde van het jaar. En dat ben ik dus. 

Maar ja. Ik wilde hiermee vertellen dat ik niet durf te falen. Toen ik in havo 2 zat moest ik omlaag naar tl. Dat kwetste mij zo erg dat ik voor mijzelf op TL 3 strenger werd en de eis aan mijzelf stelde dat ik zo hoog mogelijke cijfers moest halen. Dit zodat ik een volgende situatie zoals havo 2 kon vermijden. Daarnaast verwachtte ik van mijzelf dat ik een zo aardig mogelijk persoon moesten zijn en nog een paar andere eisen waar ik nu niet over wil vertellen. In de 4de moest ik van mijzelf o.a. cum laude slagen. Iets waarin ik faalde op 0,2. Toen moest ik op MBO weer van mijzelf de beste zijn, en in de tweede bedacht ik dat ik weer cum laude wilde slagen. Iets wat ik nu probeer te behalen.

Mag ik van mijzelf falen en daarmee leren?

Mijn vader wees mij er laatst op dat ik vaak schaaltjes en theeglazen laat staan en vroeg of ik erop wilde letten dat ik die opruim. Ik nam dit heel persoonlijk. Het voelde alsof ik faalde en een slechte dochter was op dat moment. Zeer onredelijk van mijzelf want iedereen doet wel eens iets niet.

En zo kan ik meer op noemen waarin ik constant bang ben te falen. Het liefst had ik dingen die ik hierboven heb beschreven, genuanceerder beschreven of helemaal uitgelegd waarom ik op dat moment faalde. Want je misstappen deel je niet graag. Ik ben er niet trots op. Dat ik zoveel van mijzelf verwacht en streef naar.... Tja iets wat ik niet hiermee bereik namelijk mijzelf tevreden stellen. 

Maar ik werk eraan. Een stukje eraan werken is het opschrijven en het op het grote internet zetten. Doe ik hier slim aan vraagt mijn brein meteen. Mijn falen en kwetsbaar op  het internet waar later iedereen het kan terug lezen zoals bijvoorbeeld een baas waar ik wil gaan solliciteren.  Ik weet het niet. 




    Durf jij te falen?
      Verlies jij weleens de strijd?
      Streef je niet naar perfectie?
      Omarm je je kwetsbaarheid?



"Schoonheid is je kwetsbaarheden kunnen dragen als sieraden."      
Ik probeer ........

Een reactie posten